Laatste Nieuws

Nieuwsarchief

Vrijdag 14 oktober: Noi trio Donderdag 20 Oktober, 2011 om 10:40 door lejo ““But this is Art…” repliceerde Hugo Antunes, toen iemand uit de zaal riep dat beide Portugezen van het trio wat moesten nablijven omdat er een wet gestemd is dat de Portugezen langer moeten werken (in tegenstelling tot de Italiaan). En gelijk had hij! Dit was kunst. Zelden een concertje gezien/gehoord dat voornamelijk intimistisch werd beleefd en toch voornamelijk vrije Jazz betrof. Weinig aandacht voor harmonie maar des te meer voor boeiend individueel buiten de lijntjes kleuren en toch steeds weer samen op de pootjes vallen. Hoogtepunt ‘Blues in F’ van Ornette Coleman werd in opperste concentratie van een haast academisch ingewikkeld stuk vertaald naar een toegankelijke en opwindende uitvoering. Grote klasse. Gedurfd en zeer geslaagd concert. De drie vielen mekaar na afloop in de armen.Net als het grootste deel van het publiek hadden ze duidelijk genoten.” (Gi)

Vrijdag 23 september: World trio Donderdag 20 Oktober, 2011 om 10:37 door lejo “Met hun heel verscheiden afkomst, te situeren in Rusland, Israel en de V.S. kan je bezwaarlijk beweren dat dit trio de hele wereld als invloedssfeer kan doen gelden, maar ze bestrijken wel al heel uiteenlopende gebieden van het noordelijk halfrond. Misschien zegt de naam World Trio wel meer over hun ambities... De groep won in 2010 zowel de 1ste Prijs Jazz Hoeilaart, de Prijs Beste Solist (piano) en de prijs Beste Vertolking van het Opgelegde Werk. De bassist gooide eerder in Hoeilaart ook al hoge ogen met The Duet en kreeg al een Downbeat Music Award. De pianist stond al op het podium met Joe Lovano, de drummer toerde al met oa Esperanza Spalding... en toch ligt de wereld nog niet aan hun voeten. De jazzzolder en het opgedaagde publiek mocht zich verheugen in de komst van een internationaal vermaard trio dat gelukkig ook nog geldt als een groepje van jonge, veelbelovende talenten die voor velen nog Te Ontdekken muzikanten zijn. Ze gingen in hun eerste set van start met een thema dat sommigen bekend voorkwam – herkenbaar van bij bassist Avishai Cohen die niet meer als jong talent opgang maakt, maar als een gevestigde waarde zijn weg gaat. Zijn reputatie heeft Avishai voor een stuk te danken aan de rol die hij mocht spelen in het Chick Corea New Trio, wat voor hem vooral een springplank was naar een eigen carrière op grote podia. World Trio moet het voorlopig op eigen kracht doen om door te groeien en komt dus alsnog ook langs op een klein podium als het onze.Met invloeden van regelrecht Amerikaanse jazz plus folk uit het Midden-Oosten en uit Rusland weten de drie bruggen te slaan tussen verschillende werelden en krijgen we boeiende, evenwichtige stukken die zowel kunnen dansen als ingetogen beschouwen. Ondanks een indrukwekkend technisch kunnen en een hoog energiepeil laat het drietal na om nummer na nummer het publiek te overrompelen. Elk kan uithalen als een virtuoos en daar kiezen ze met smaak hun momenten voor. De bassist kan klinken en houdingen aannemen als een tovenaar die opgaat in zijn donkere kunsten die hij aanwendt om mee te slepen en te vervoeren. De pianist kan zijn handen laten bewegen als een klassiek pianist van hoog niveau en met een lyriek uitpakken die je misschien niet inpakt, maar onmiskenbaar knap is. De drummer bespeelt heel gericht troms en cymbalen om ritmisch de dans of de overwegingen te begeleiden of te sturen. Alledrie kunnen zij soleren als Grote Meneren, maar bovenal weten zij geweldige composities uit te werken die getuigen van schoonheid en de zin om te beroeren. Heel fijn internationaal gezelschap dus en weer zo’n avond om blij te zijn dat je er bij was.” (Danny)